การสอนคนไม่ปกติก็เหมือนเป็นการทำบุญ เพราะให้ความรู้กับคนที่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยยอมให้โอกาส แต่ถ้าเป็นครอบครัวของคนมีเงิน (เผลอ ๆ จะมีมากกว่าคนสอนเยอะเลยด้วย) ก็คงจะน่าเกลียดเกินไป เอาเป็นว่า เรียกว่าทำตามหน้าที่ดีกว่า ให้เป็นเรื่องท้าทายใหม่ๆไปแล้วกัน
 
อีกเรื่องที่จะเป็นการฝึกอีกพฤติกรรมหรือนิสัยที่เราไม่ชอบ ให้ทำได้แบบคนปกติคือการพูด เด็กส่วนมากคงจะยังแยกไม่ออกระหว่าง การพูดชมเพื่อให้กำลังใจ กับการพูดแบบชมแบบตอแหลจริง ถ้ามองว่าการสอนเด็กเป็นการฝึกให้เกิดนอสัยแบบนี้ ไว้เวลาทำงานกับผู้ใหญ่ หรือคนที่มีอิทธิพลกว่า จะได้ใช้วิธีนี้ได้อย่างแนบเนียน
 
แต่ไม่ว่าจะสอนใครสักกี่ครั้ง ไม่อยากจะคิดในเชิงลบ เพราะมันไม่ต่างจากการดูถูกคนอื่น แต่บางทีก็ต้องทำบ้าง เพราะเรารู้เพิ่มขึ้น ในขณะผู้เรียนเป็นกลุ่มใหม่ๆเสมอ ต้องฝึกคิดไม่ดีบ้างว่าคนเรียนโง่ในเรื่องที่เราจะสอน จะได้สอนละเอียด ๆ ไม่กระโดดให้คนเรียนงง และไม่ข้ามขั้นไปเรื่องพื้นฐานที่คนเรียนกลุ่มใหม่ ๆ ยังไม่รู้
 
ว่าไปแล้ว ลักษณะของเด็กไทยส่วนมากต้องการการเอ็นดูจากการสัมผัส เล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย แต่เด็กต่างประเทศต่อให้อยู่ระดับอนุบาล ก็ทำให้เป็นเรื่องได้ถ้าไปโดนตัวเด็กแม้แต่ปลายเล็บ คือ... กุถนัดแต่แบบหลังว่ะ ไม่กล้าไปโดนตัวใคร ไม่รู้ว่าเราจะไปทำลูกเค้าเป็นอะไรมั้ยนี่หว่า... - -"

edit @ 16 Aug 2014 13:17:55 by ปถุชน.. คนธรรมดา

Comment

Comment:

Tweet

Favourites

free counters